Jest więc naszym nieocenionym naturalnym sojusznikiem w walce z kąsającym robactwem. W dzisiejszym artykule dowiecie się więcej na temat tego małego, ale przecudnego ptaka. Przed Wami muchołówka szara.

Pomimo, że muchołówka szara wygląda na niewielkiego ptaka, jest ona największym spośród europejskich przedstawicieli rodziny muchołówek. U tego gatunku nie występuje dymorfizm płciowy, więc jedynym sposobem na rozróżnienie samca od samicy jest wsłuchanie się w śpiew samca.
Muchołówka szara ubarwiona jest oliwkowoszaro lub brudnoszaro. Ciemnoszare upierzenie na wierzchu ciała i ogonie mocno kontrastuje z kremowoszarym brzuchem. Bystre czarne oczka wypatrują ofiar, które szybko kończą żywot w matowym brązowoszarym dziobie. Na czole, wierzchu głowy, karku i piersi można dostrzec kreskowanie w kolorze… ciemnoszarym – a jakże.
Jest to gatunek wielkością porównywalny do rudzika. Często jest również mylony z wróblem, jednak tutaj już na pierwszy rzut oka można rozróżnić te gatunki, gdyż muchołówka szara ma dużo bardziej smukłą sylwetkę.

Muchołówki szare podczas okresu lęgowego można spotkać w niemal całej Europie i środkowej Azji. Ponieważ ptak ten żywi się głównie owadami migruje na spore odległości do miejsc, w których tego pokarmu nie brakuje. Na swoje zimowiska muchołówka szara wybiera tereny środkowej i południowej Afryki. Migracje w kierunku obszarów lęgowych odbywają się w kwietniu i maju, natomiast już w sierpniu i wrześniu ptaki te wracają na zimowiska. Jak dotąd nie stwierdzono prób zimowania w Polsce.

W Polsce, na terenach nizinnych, w okresie od kwietnia do września jest to średnio liczny gatunek. Najrzadziej można je spotkać w górach. Największa wysokość, na jakiej je spotkano to 1100 metrów nad poziomem morza. Jej liczebność w Polsce szacuje się na około 210–380 tysięcy par lęgowych (dane szacunkowe na podstawie Monitoringu Pospolitych Ptaków Lęgowych za lata 2008 – 2012, źródło: Wikipedia).
Zastanawiasz się gdzie wybrać się na ptaki – Przewodnik – Gdzie na ptaki – Lubelszczyzna
Muchołówka szara na miejsca gniazdowania wybiera zazwyczaj tereny pobliskie różnego rodzaju zadrzewień. To co powinno nas bardzo cieszyć to fakt, że ptak ten bardzo chętnie lęgnie się w pobliżu ludzkich zabudowań utworzonych właśnie w pobliżu zadrzewień – lasów, parków, ogrodów, sadów. W Europie najczęściej można spotkać je na terenach wiejskich i rolnych.

Muchołówka szara buduje swoje półotwarte gniazdo w trudno dostępnych miejscach. Mogą to być zakamarki zabudowań (najczęściej na krokwiach lub pod sufitem), w szczelinach popękanych drzew i płytkich dziuplach. Najczęściej gniazdo znajduje się na wysokości około 3 metrów. Za budowę gniazda odpowiada samica, która skrzętnie wije otwartą czarkę ze traw, mchu, włosia, piórek i porostów.
Jak nietrudno się domyślić muchołówka szara gustuje w owadach, jej głównym przysmakiem są muchówki, ale chętnie „wrzuci na ruszt” też błonówki, ważki i chrząszcze. Swoje polowania zazwyczaj przeprowadza z wysoko ulokowanej czatowni, skąd wypatruje przelatujących owadów. Kiedy ptak namierzy swoją ofiarę zwinnie zrywa się do lotu, aby szybko ją pochwycić w specjalnie przystosowany do tego typu polowania dziób i wrócić do swojej czatowni.

Pomimo swojej specjalizacji w polowaniu w locie równie częstym widokiem jest ptak tego gatunku żerujący na ziemi lub zbierający pożywienie z łodyg, gałązek oraz liści. Dodatkowo, pomimo swojej nazwy i wyspecjalizowania w polowaniach na owady, muchołówki szare, rzadziej niż inne muchołówki, ale jednak w okresie letnim i jesiennym żywi się także jagodami.
Muchołówki szare do lęgów przystępują raz lub dwa razy w sezonie. Pierwszy lęg rozpoczyna się na początku maja, a jeśli warunki są odpowiednie para wyprowadza drugi lęg najpóźniej w czerwcu. Sezon lęgowy muchołówek szarych kończy się w lipcu.
W jednym lęgu samica składa 4-5 jaj w bladoniebieskim lub zielonkawym kolorze. Jajka są upstrzone rdzawobrązowymi plamkami. Z jaj pisklęta wykluwają się po mniej więcej dwóch tygodniach wysiadywania. Wysiadywaniem najczęściej zajmuje się samica, choć znane są przypadki kiedy samiec w tym pomaga. Najczęstszą jednak rolą samca w okresie wysiadywania jest zdobywanie pokarmu i dokarmianie przyszłej mamy.
Pisklęta opuszczają gniazdo po około 15 dniach od wyklucia. Rodzice jak w przypadku wielu innych gatunków ptaków nie przeganiają swoich młodych. Pisklęta nawet z pierwszego lęgu mogą zostać na terenie łowieckim swoich rodziców aż do jesiennej migracji na zimowisko.
Muchołówka szara jest w Polsce objęta ścisłą ochroną gatunkową.