Sarna europejska

Sarna europejska (Capreolus capreolus)
Gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych, jest najliczniejszym zwierzęciem łownym z tej rodziny na terenie Polski.

  1. Sarna europejska – występowanie
  2. Sarna europejska – charakterystyka
  3. Sarna europejska – ciekawostki
  4. Ochrona gatunkowa
  5. Moje obserwacje
  6. Sarna – mapa obserwacji

Sarna europejska – występowanie

Sarna europejska zamieszkuje cały obszar Europy i Azji Mniejszej. W Polsce jest to gatunek pospolity najczęściej występujący na zachodnich obszarach kraju.

Na siedliska sarny upodobały sobie tereny równinne i góry do 2400 metrów nad poziomem morza. Zamieszkują głownie rzadkie lasy liściaste, mieszane oraz zarośla. Często można je dostrzec żerujące na skraju lasu, polach przyległych do zadrzewionych terenów, łąkach, a nawet w ogrodach i sadach na przedmieściach.

Sarna europejska – charakterystyka

Cechy gatunku:

  • smukłe ciało
  • dużo mniejsza sylwetka od Jelenia szlachetnego, z którym często jest mylona
  • długie, zgrabne nogi
  • sierść czerwonobrązowa w lecie, siwo-brązowa w zimie
  • charakterystyczna biała plama pośladkach
  • u samców występuje poroże (parostki) o długości od 25 do 30 centymetrów
  • samce zrzucają poroże na przełomie października i listopada

Sarna – wymiary

  • Długość ciała – od 95 do 140 centymetrów
  • Wysokość w kłębie – od 60 do 90 centymetrów
  • Waga – od 15 do 35 kilogramów (kozy – samice około 10% mniej)

Sarny osiągają dojrzałość płciową w wieku około 2 lat, żyją natomiast do 12 lat. Słowo sarna z powody żeńskiego rodzaju często jest MYLNIE używane w stosunku do samic jelenia.

sarna europejska
Sarna europejska

Sarna europejska – ciekawostki:

Mało kto o tym wie, ale jedną z taktyk obrony potomstwa sarny europejskiej przed atakami drapieżników jest pozostawienie młodych samych zaraz po porodzie. Koza zawsze przebywa w pobliżu młodych, ale zbliża się do nich wyłącznie podczas karmienia. Spowodowane jest to tym, że młode niezdolne jeszcze do szybkiego biegu i ucieczki nie mają własnego zapachu. Drapieżniki mają więc dużo bardziej utrudnione zadanie wytropienia młodych. Matka, która takie zapachy już generuje, przebywając z młodymi mogłaby szybko naprowadzić drapieżniki na legowisko.

Taka wiedza jest bardzo ważna dla obserwatorów. Nie należy bowiem zabierać koźląt pod pretekstem porzucenia przez matkę. Brak dorosłej samicy w pobliżu potomstwa jest praktyczną metodą obronną.

Ochrona gatunkowa

Sarna europejska jest zwierzyną łowną. Sezon polowań na sarny podzielony jest ze względu na płeć. Sezon polowań na kozły przypada na okres od 11 maja do 30 września, na samice i koźlęta myśliwi mogą polować w okresie od 1 października do 15 stycznia.

Według danych GUS z 2010 roku polska populacja sarny wynosi około 830 tysięcy osobników. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody skategoryzowała ten gatunek jako LC (least concern – niskiego ryzyka).
Więcej na temat polowań i liczebności sarny europejskiej możecie przeczytać na oficjalnym serwisie Polskiego Związku Łowieckiego.

Moje obserwacje

  • Maszki (okolice Nałęczowa) – 02.08.2019
  • Dęblin – 11.08.2019
  • Dębniak – 22.09.2019

Sarna – mapa obserwacji

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *